Κοβάλτιο-βασισμένοι ταξινόμηση και βαθμοί κραμάτων

Το κράμα με βάση το κοβάλτιο είναι ένα σκληρό κράμα που μπορεί να αντέξει διάφορους τύπους φθοράς, διάβρωσης και οξείδωσης σε υψηλές θερμοκρασίες. Αναφέρεται συνήθως ως κράμα κοβαλτίου-χρωμίου-βολφραμίου (μολυβδαινίου) ή κράμα Stellite (το κράμα Stellite εφευρέθηκε από τον Αμερικανό Elwood Hayness το 1907). Τα κράματα με βάση το κοβάλτιο βασίζονται στο κοβάλτιο ως κύριο συστατικό, περιέχοντας σημαντική ποσότητα νικελίου, χρωμίου, βολφραμίου και μικρή ποσότητα στοιχείων κράματος όπως μολυβδένιο, νιόβιο, ταντάλιο, τιτάνιο, λανθάνιο και περιστασιακά σίδηρο. Ανάλογα με τα διαφορετικά συστατικά στο κράμα, μπορούν να κατασκευαστούν σε σύρμα συγκόλλησης, σκόνη που χρησιμοποιείται για συγκόλληση σκληρής επιφάνειας, θερμική ψεκασμό, ψεκασμό συγκόλλησης και άλλες διαδικασίες, και μπορούν επίσης να κατασκευαστούν σε χυτά και σφυρήλατα και μέρη μεταλλουργίας σκόνης.

CΤαξινόμηση:

Ταξινομημένα κατά χρήση, τα κράματα με βάση το κοβάλτιο μπορούν να χωριστούν σε κράματα ανθεκτικά στη φθορά με βάση το κοβάλτιο, κράματα υψηλής θερμοκρασίας με βάση το κοβάλτιο και κράματα ανθεκτικά στη φθορά και στη διάβρωση υδατικού διαλύματος με βάση το κοβάλτιο. Υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας, στην πραγματικότητα, είναι και ανθεκτικά στη φθορά, ανθεκτικά σε υψηλές θερμοκρασίες ή ανθεκτικά στη φθορά και στη διάβρωση. Ορισμένες συνθήκες λειτουργίας μπορεί επίσης να απαιτούν αντοχή σε υψηλές θερμοκρασίες, αντοχή στη φθορά και αντοχή στη διάβρωση ταυτόχρονα. Υπό περιστάσεις, τόσο περισσότερο μπορεί να αντικατοπτρίζει τα πλεονεκτήματα των κραμάτων με βάση το κοβάλτιο.

Βαθμός:

Στη χώρα μου, η κύρια έρευνα για κράματα υψηλής θερμοκρασίας με βάση το κοβάλτιο είναι σχετικά εις βάθος και ενδελεχής (οι εγχώριες τυπικές μονάδες έρευνας και προώθησης περιλαμβάνουν το Κεντρικό Ερευνητικό Ινστιτούτο Σιδήρου και Χάλυβα. Οι τυπικοί βαθμοί κραμάτων υψηλής θερμοκρασίας με βάση το κοβάλτιο είναι: Hayness188, Haynes25(L-605), Alloy S-816, UMCo-50, MP-159, FSX-414, X-40, Stellite6B, κ.λπ. Οι κινεζικοί βαθμοί είναι: GH5188(GH188 ), GH159, GH605, K640, DZ40M και ούτω καθεξής. Διαφορετικά από άλλα υπερκράματα, τα υπερκράματα με βάση το κοβάλτιο δεν ενισχύονται από μια διατεταγμένη φάση κατακρήμνισης που συνδέεται σταθερά με τη μήτρα, αλλά αποτελούνται από μια μήτρα ωστενίτη fcc που έχει ενισχυθεί με στερεό διάλυμα και μια μικρή ποσότητα καρβιδίων κατανεμημένων στη μήτρα. Τα χυτά υπερκράματα με βάση το κοβάλτιο βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην ενίσχυση καρβιδίων. Οι καθαροί κρύσταλλοι κοβαλτίου έχουν εξαγωνική πυκνή στοιβάδα (hcp) κρυσταλλική δομή κάτω από τους 417°C και μετασχηματίζονται σε fcc σε υψηλότερες θερμοκρασίες. Για να αποφευχθεί αυτός ο μετασχηματισμός κατά τη χρήση υπερκραμάτων με βάση το κοβάλτιο, πρακτικά όλα τα κράματα με βάση το κοβάλτιο κραματώνονται με νικέλιο για να σταθεροποιηθεί η δομή από τη θερμοκρασία δωματίου έως τη θερμοκρασία τήξης. Τα κράματα με βάση το κοβάλτιο έχουν μια επίπεδη σχέση τάσης θραύσης-θερμοκρασίας, αλλά παρουσιάζουν καλύτερη αντοχή στη θερμική διάβρωση από άλλες υψηλές θερμοκρασίες πάνω από 1000°C. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην υψηλότερη περιεκτικότητα σε χρώμιο του κράματος, το οποίο είναι το πιο σημαντικό αυτού του τύπου κράματος. Ένα χαρακτηριστικό.